Wiadomości Położniczo-Ginekologiczne nr 20. Wydawnictwo Libramed, Warszawa.
- Specjalizacja po reformie Specjalizacja po reformie
Robert Kulik - Specjalizacja po reformie Rozmowa z doc. dr hab. Romualdem Dębskim – redaktorem naczelnym Wiadomości Położniczo – Ginekologicznych
Rozmawiał R. Kulik - Specjalizacja po reformie Rozmowa z prof. dr hab. Bogdanem Chazanem krajowym specjalistą w dziedzinie położnictwa i ginekologii, kierownikiem Kliniki Położnictwa i Ginekologii Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie
Rozmawiała J. Sikorzanka - Specjalizacja po reformie Rozmowa z prof. dr hab. Romanem Czekanowskim kierownikiem Oddziału Ginekologiczno-Położniczego Szpitala Powiatowego w Pruszkowie
Rozmawiał R. Kulik - Specjalizacja po reformie Rozmowa z Anną Zygler-Przysuchą, lekarką z pierwszym stopniem specjalizacji, która zakwalifikowała się na rezydenturę
Rozmawiał R. Kulik - Specjalizacja po reformie Obowiązujący program specjalizacji
z położnictwa i ginekologii dla lekarzy rozpoczynających specjalizację od początku źródło: Ministerstwo Zdrowia - Specjalizacja w Ameryce Korespondencja ze Stanów Zjednoczonych
Michał Hibner, MD , Fellow, Pelvic Surgery and Urogynecology. Department of Gynecologic Surgery. Mayo Clinic Scottsdale. Scottsdale, Arizona, Stany Zjednoczone - Kontrowersje Historia i aspekty prawne stosowania preparatu RU – 486
Ewa Weigend , Eleonora Zielińska. Prawo i Medycyna 3, (vol. 1) Wydawnictwo Abacus, 1999 - Estrogeny a choroba Alzheimera
Professor C. J. Haines . Department of Obstetrics and Gynaecology, The Prince of Wales Hospital, Shatin, NT, Hong Kong. Tłumaczył Sławomir Kaczorowski - Muzeum higieny intymnej i zdrowia kobiety
Opracowali Sławomir Kaczorowski i Joanna Sikorzanka - Metody zapobiegania zrostom pooperacyjnym w ginekologii operacyjnej
Mark A. Damario, MD, John A. Rock, MD , Department of Gynecology and Obstetrics, Emory University School of Medicine, Atlanta, Georgia, Stany Zjednoczone. Tłumaczył Sławomir Kaczorowski - Najogólniej powstawaniu zakrzepów sprzyjają niezależnie: uszkodzenie śródbłonka naczyń, nadkrzepliwość i zastój żylny. Do szczególnych czynników ryzyka należą: wiek (> 40. roku życia), wcześniej występujące epizody zatorowości żylnej oraz trombofilia. Istotne znaczenie ma odkrycie dziedzicznego defektu białka C, jako przyczyny zakrzepicy występującej rodzinnie, gdyż rozpowszechnienie tego defektu w populacji ogólnej może sięgać nawet 5% 6 . Większość przypadków spowodowana jest obecnością tzw. mutacji Leiden genu czynnika V*. Oporność na białko C powoduje zwiększone ryzyko zakrzepicy przez całe życie i występuje u około 50% pacjentów z rodzinną postacią zakrzepicy 7 . Powyższe dane oraz ryzyko nawrotu zatorowości żylnej sięgające 50% wskazują na konieczność zebrania dokładnego wywiadu rodzinnego w celu określenia ryzyka VTE.